What's Your Beauty Horoscope?

What's Your Beauty Horoscope? by aomsita featuring a shimmer eyeshadow

JOANNA DAHDAH feather jewelry
boticca.com

Chanel shimmer eyeshadow
nordstrom.com

NARS Cosmetics shimmer eyeshadow
barneys.com

Yves saint laurent lipstick
yslbeautyus.com

Giorgio Armani shimmer eyeshadow
giorgioarmanibeauty-usa.com

NARS Cosmetics shimmer eyeshadow
beauty.com

NARS Cosmetics shimmer eyeshadow
narscosmetics.com

NARS Cosmetics pencil eye shadow
cusp.com

Yves Saint Laurent beauty product
cusp.com

Diane James Green Hydrangea Bouquet
gracioushome.com

BOOKTALK: Pandemonium -- Lauren Oliver

 PANDEMONIUM

เพิ่งจะอ่านจบไปสดๆร้อนๆ ขอกรี๊ดก่อนแล้วกัน
โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เรื่องนี้ก็ต่อจาก Delirium เลย แต่วิธีการเล่าจะเป็นสองช่วงเวลาสลับกันคือ now และ then
ตอน then ก็จะเล่าชีวิตของ Lena ใน the Wilds การเติบโตของตัวละคร ซึ่งเราชอบชีในเวอร์ชั่นนี้มากกว่าเดิมเยอะเลย ส่วนตอน now ก็จะเล่า Lena ตอนเป็นพวกต่อต้าน แล้วแฝงตัวเข้ามาเพื่อตามดู Julian เด็กหนุ่มที่ยังไม่ได้รับการรักษา แต่เป็น symbol ขององค์กรที่ต่อต้านพวก Invalids คือ รายละเอียดมันก็เยอะอ่ะนะ ขี้เกียจจะสาธยาย 5555
เอาเป็นว่า สองคนนี้โดนจับตัวไปใต้ดินพร้อมๆกันจ้า (ซึ่งอันนี้ที่จริงเป็นแผนของพวก Lena เองด้วย แต่ชีไม่รู้เรื่องไง เค้าบอกให้ชีเฝ้าพ่อหนุ่มคนนี้ ชีก็เฝ้าไป พอเค้าโดนจับ ชีก็ตามไป เลยโดนจับไปด้วย)

และแน่นอน ระหว่างถูกจับ ความรักก็บังเกิดงอกงามขึ้นจ้า พอกลับขึ้นมาก็ได้ไปแอบอยู่ด้วยกันที่ homestead ของพวก Invalids  ปรากฏว่า Julian กับ Lena ก็จูบกัน โอยยยย นี่เป็นฉากโปรดมากกกก น่ารักมากกกกกกก มากกว่าตอนกับ Alex อีกกกกก (กรีดร้อง) แต่ปรากฏว่าก็โดนตามจับ Lena ปลอดภัย แต่ Julian จะโดน executed สุดท้ายชีก็ไปช่วย ทุกคนหนีกันไปได้ จะขึ้นเหนือ
ไฮไลต์มันอยู่ตรงนี้ ว่า ตอนที่กำลังสัญญิงสัญญานั้น ตา Alex โผล่มา ... อ้าว ยังไม่ตาย ... เวร -.-

เจ็บปวดกับตอนจบจริงๆ
คือเราก็เข้าใจ Alex นะ แต่เราเชียร์ Julian อ่ะ ดูแบบอินโนเซ้นท์ ใจเย็นกว่า และบลาๆๆ
ส่วนที่ชอบในเรื่องนี้น่าจะเป็นพล็อตนะ แล้วก็แอบอยากให้ทั้งคู่สวีทกันมากกว่านี้
ชอบที่นางเอกเข้มแข็งขึ้นมากๆ เพราะต้องอยู่ในป่า หากินเองกับคนอื่นๆ ต้องเห็นพวกพ้องตายไปต่อหน้าต่อตา คือ มันดิบมาก ...
แล้วพอมาเจอ Julian ก็แบบ น่ารักอ่ะะะะะะ แม้ Alex จะยังตามมาหลอกหลอน แต่ Julian ดูเป็นคนนุ่มนวลมาก เราเองก็ไม่ได้อาลัยอาวรณ์กับ Alex ตั้งแต่ภาคแรกอยู่แล้ว ก็เลยเฉยๆ เจอฉากจูบฉากนั้นไป เรากรี๊ด สลบทันที

(แม้จะรู้ว่า สุดท้ายชีก็น่าจะกลับไปหา Alex อ่ะนะ)

โอยย ไม่รู้จะคอมเม้นท์อะไรมาก แต่ที่ไม่ชอบคือ ส่วนที่ตัดกลับไปกลับมาระหว่าง now and then นี่ล่ะ ก็พอจะเข้าใจว่า นักเขียนพยายามจะหาวิธีการเล่าที่ไม่น่าเบื่อ คือไม่ใช่เล่าตาม chronological order แต่คือแบบ มันทำให้เรามึนๆงงๆ บางที ต้องพลิกไปดูหน้าแรกว่า เออ นี่ตอนไหนนะ now หรือ then แล้วเราก็ชอบ Lena ในเวอร์ชั่นอยู่เมือง ตามดู Julian เลยเฝ้าแต่จะอ่านตอนพวกนั้นเร็วๆ คือ ตอนอยู่ป่า ชีวิตแลดูหดหู่เกินบรรยาย ต้องมาเผาศพเพื่อน ไม่มีข้าวกิน โดนถล่ม หลงกัน มีคนตาย ฯลฯ

ไม่ไหว หดหู่เกินไป

สรุปเรื่องก็ค้างเติ่งอยู่ตรงที่ Alex โผล่มา เอ่อะะ...
ไม่รู้จะไปซื้อเล่มสุดท้ายมาอ่านดีมั้ย แต่ก็คิดว่าจะอ่านๆไปนั่นแหละ จะได้จบซีรี่ส์สักที

นี่ช่วงตุลา เล่มสุดท้ายของ divergent จะออกแล้ว ตื่นเต้นมาก
ต้องกลับไปอ่านเล่มแรกใหม่ตั้งแต่ต้นแล้วล่ะะะะ!!!

จริงๆไม่ได้อยากจะรีวิวอะไรมากมาย แค่จะมากรี๊ดความสวีทของ Julian&Lena <3

BOOKTALK❤ Delirium -- Lauren Oliver

คำเตือน บทความนี้อาจมีการสปอยยยยยล์เนื้อเรื่อง

Delirium: เมื่อความรักเปรียบเสมือนโรคร้าย 

ช่วงนี้ชีวิตกลับมาสู่วัฏจักรการอ่านอีกครั้ง หนังสือเรื่องล่าสุดที่เพิ่งอ่านจบไปคือเรื่อง Delirium เขียนโดย Lauren Oliver อ่านจบแล้วรู้สึกว่า เราควรจะทำตัวให้ productive นะ อย่างน้อยก็สะท้อนความคิดตัวเองออกมาบนพื้นที่เล็กๆนี้สักหน่อย ไม่ได้เสียหายอะไรนี่นา (ไหนๆสมองก็ว่างอยู่แล้วช่วงนี้) ด้วยเหตุนี้ จึงตัดสินใจเอาฟะ มาบ่นในบล็อกสักหน่อย

เท่าที่ผ่านมาอดสังเกตไม่ได้ว่าตัวเองอ่านหนังสือประเภท dystopian society มาเยอะมากพอสมควร อาจจะเป็นเพราะมันกำลังเป็นเทรนด์ของหนังสือช่วงนี้ล่ะมั้ง หลังจากที่เป็นแฟนตาซีตามแฮร์รี่ พอตเตอร์มานาน 

Delirium เป็นอีกเรื่องที่มีฉากเป็น utopian society คือ ทุกอย่างสงบ ไม่มีความเจ็บปวด ทุกอย่างดำเนินไปตามที่มันควรจะเป็น ตามคำสั่งของรัฐบาล แต่สุดท้ายงานเขียนสไตล์นี้จะดึงให้เราฉุกคิดว่า ชีวิตแบบนั้นมัน utopian จริงๆเรอะ dystopian theme book จะพยายามชี้ให้เห็นว่า อืมม ชีวิตแบบนั้นน่ะ มันไม่โอเคนะ ชีวิตมันควรจะมีอะไรมากกว่านั้นสิ! ใน Delirium ก็พยายามจะนำเสนอแนวคิดเหมือนกัน 

ขณะที่ The Hunger Games และ Divergent ที่เราอ่านมาก่อนหน้านี้ นางเอกทั้งสองเรื่อง พวกชีจะแอคชั่นกันหนักปางตายมาก Delirium กลับดึงเรื่อง "ความรัก" ขึ้นมาเล่นเป็นหลัก ตัวเอกในเรื่องนี้เลยดูปวกเปียก ซอฟต์ๆ แอบงี่เง่าพิกล เราปลื้มชีน้อยที่สุดในบรรดานางเอก dystopian books 3 เล่มที่อ่านมาในช่วงปีสองปีนี้เลย 

นักเขียนเซ็ทให้สังคมของตัวเอก "Lena" มองว่าความรักนั้นเป็นโรคอย่างหนึ่ง เพราะความรักก่อให้เกิดความเจ็บปวดต่างๆมากมาย ทำให้เกิดอาการเพ้อคุ้มคลั่ง ฯลฯ รัฐบาลถึงขั้นล้างประวัติศาสตร์กันเลยทีเดียว ออกหนังสือข้อกำหนด บลา บลา ไล่จับพวกที่ฝ่าฝืนริมีความรัก ทุกคนเมื่ออายุถึงกำหนด จะต้องได้รับการรักษา ต้องแต่งงานกับคนที่รัฐบาลจับคู่ให้ ดำรงชีวิตแบบไม่รู้จักความรัก คือ ถ้าคนเคยอกหักอาจจะแวบคิดว่า เออ สังคมแบบนี้อาจจะดีก็ได้ เรายังคิดเลย 555 แต่สิ่งที่เราจะไม่ได้ทำในสังคมนี้ก็คือ "เลือก" เลือกที่จะเป็นอะไรสักอย่าง ซึ่งนี่ก็เป็นเรื่องธรรมดาของการสร้างสังคมยูโทเปียในอีกสองเรื่องที่เราอ่านมานะ สิ่งที่ทุกคนจะไม่มีเลยก็คืออิสรภาพในการเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง 

แน่นอนว่าเพื่อให้เข้ากับชื่อเรื่อง Delirium ที่แปลว่า อาการเพ้อ อาการคุ้มคลั่ง นางเอกก็ต้องหลงรักหัวปักหัวปำสินะ Lena ได้พบเจอกับหนุ่มผมสีเหมือนใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง (ไหงสำหรับเราผู้ชายแบบนี้มันดูเหมือนผมสีไฟลุกมากกว่า ไม่เห็นจะดูหล่อตรงไหน) ช่วงก่อนที่เธอจะได้เข้ารับการรักษา เท่านั้นล่ะจ้า เตลิดเปิดเปิง แล้วก็คิดหนีตามกัน (พล็อตเรื่องคุ้นๆ...) คือ จากที่เป็นคนขี้กลัว ไม่เคยแหกกฎ Lena ก็แหกกฎทุกอย่าง แต่แล้วก็ถูกจับได้ จะถูกเอาไปรักษาก่อนกำหนด พระเอกมาช่วย หนีตามกันไปอีีก จะออกนอกเขตชายแดน แต่สุดท้ายก็ไม่รอด พระเอกถูกยิง ส่วน Lena หนีเข้าป่าไปได้ เรื่องจบอยู่แค่นี้ ตอนต่อไปต้องอ่านเล่มสอง (มีทั้งหมดสามเล่ม)

เมืองที่เป็นฉากหลักของเรื่องคือเมือง Portland แต่เราไม่รู้ว่าคือเมือง Portland ที่อยู่ในรัฐ Oregon ของอเมริกาหรือเปล่านะ ฉากในเรื่องนี้จะดูสมจริงกว่าเรื่องอื่นๆนิดนึง คือ ยังเป็นเมืองปกติธรรมดา ไม่ได้มีเทคโนโลยีเว่อร์อลังการ ยังเรียกประเทศตัวเองว่าอเมริกา สิ่งที่เปลี่ยนไปคือการปกครอง ความเชื่อของคนในเมืองที่คิดว่าความรักเป็นโรคร้ายจริงๆ นอกจากนี้ยังมีเขตนอกเมืองออกไปที่เป็นที่อยู่ของพวก Wilds หรือพวก Invalids ทั้งหลาย ซึ่งคนพวกนั้นหนีออกไปเพราะไม่เชือในการปกครองแบบนี้ พวก Wilds หรือ Invalids จะกลับมาที่ Portland ไม่ได้อีก ต้องหลบๆซ่อนๆ ถือว่าไม่มีตัวตนไปเลย 

ในส่วนของการสร้างตัวละคร ส่วนตัวเราเฉยๆนะ คิดว่าตัวละครไม่ได้มีบุคลิกที่แปลกหรือแตกต่างอะไร แต่เราไม่ค่อยชอบตัวเอก เพราะดูงี่เง่าและน่ารำคาญมาก แม้ว่านักเขียนจะให้แบคกราวด์ตัวละครมาแล้วว่า ชีวิตครอบครัวของเธอทุกคนต้องประสบกับการเป็น "โรค" ติดเชื้อความรักด้วยกันทั้งนั้น ทั้งแม่ ทั้งพี่สาว คนภายนอกค่อนข้างจะคิดว่าเธอมีเชื้อโรคนั้นอยู่ในตัวด้วย เธอเลยโตมาในบ้านของป้าหรือน้านี่แหละ ถูกคนมองไม่ค่อยจะดี เป็นคนธรรมดาๆไม่ได้เด่นอะไร ชีก็คงจะมีความเก็บกดส่วนตัวอยู่ ฟังดูน่าสงสาร ทำให้ชีวิตดูขัดแย้งในตัวเองพิกลๆ ส่วนพระเอก Alex ก็ดูเป็นพระเอกตามสไตล์ ชอบนางเอก สอนความรักให้นางเอก เสียสละเพื่อนางเอก ฯลฯ ทำนองนั้น ส่วน Hana เพื่อนนางเอก เป็นสไตล์ที่เราชอบนะ แต่มีคนไปอ่านหนังสือที่เค้าเขียนผ่านมุมมองของ Hana รีวิวกันมาว่า ชีแอบร้าย ขี้อิจฉา และสุดท้ายก็คงทรยศ Lena แต่เรากลับรู้สึกว่าดูเป็นตัวละครที่ดูมีชีวิตชีวาดี ไม่มืดๆทึมๆแบบนางเอกน่ะ 

ถึงแม้จะเป็นสังคมที่มีกรอบล้อมทุกด้าน แต่วัยรุ่นที่นี่ก็มีอิสระพอตัวเมื่อเทียบกับวัยรุ่นเรื่องอื่นๆที่รัฐบาลคุมเข้มมากกว่านี้ ช่วงก่อนได้รับการรักษากันสองสามเดือนเนี่ย เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อทีเดียว  หลายคนก็มาเสียผู้เสียคน ติดโรคกันเอาตอนนี้นี่ล่ะ เช่นตัวนางเอกเป็นต้น พี่นางเอกเองก็เคยเป็นมาก่อน แต่สุดท้ายแล้วก็ถูกลากตัวพาไปแล็บเพื่อรักษาโดยด่วน

ในส่วนสไตล์ผู้เขียน บางตอนเค้าก็เขียนดี บรรยายสวย ติดบรรยายละเอียดในบางตอนมากไปนิด เราเลยรู้สึกว่าน่าเบื่อมาก แต่ก็บรรยายได้ค่อนข้างเห็นภาพดีทีเดียว ถ้าเป็นคนไม่ชอบเรื่องสไตล์เวิ่นเว้อ เล่มนี้อาจจะไม่ถูกใจนัก ก็ปมเรื่องเราว่ามันแค่นิดเดียวเองนะ จิ๊ดเดียวเอง เป็นปมเรื่องสไตล์รักกันไม่ได้ในสถานการณ์เช่นนี้ ซึ่งเป็นอะไรที่เอามารีเมคกันเยอะแยะแล้ว มีการอ้างถึงรักสไตล์นั้นในเรื่องด้วย อย่างเรื่องของโรมิโอกับจูเลียต เรื่องในแต่ละตอนที่ดำเนินไป บางทีเราว่ามันยืดยาววววไปหน่อย แต่เรื่องนางเอกกับพระเอกจริงๆดูมีน้อยมาก แบบเวลาสวีทกันเนี่ย เราว่ามันยังไม่กินใจมากพอ ตอนสุดท้าย พอพระเอกโดนยิง นางเอกหนีไป เราเหมือนยังไม่อินอ่ะ รู้สึกเฉยๆ ทั้งๆที่เรื่องแบบนี้ปกติ เราจะน้ำตาซึมตามแล้วนะ ในเรื่องเรากลับน้ำตาซึมเพราะเรื่องมิตรภาพมากกว่า 

สรุปแล้วเรื่องนี้ก็ถือว่าเป็นหนังสือที่ใช้ได้เล่มหนึ่ง ถ้าใครชอบสไตล์ความรักโรมิโอ-จูเลียต ที่ต้องหลบๆซ่อนๆ พยายามจะหนีตามกันไป ก็อาจจะชอบเล่มนี้นะ แม้ว่ามันจะไม่ได้จบแบบ tragic ขนาดนั้น (คือ มันจบแบบให้ติดตามต่อมากกว่า อิพระเอกโดนยิงก็จริง แต่คือก็ไม่ได้เห็นชัดๆว่าตายน่ะ นึกออกมะ อาจจะไปอยู่ในคุกก็ได้) และถ้าใครชอบพวก The Hunger Games หรืออ่าน Divergent มา แล้วติดใจ "ความขบถ" ของตัวละครเอกที่มีต่อสังคม ต่อรัฐบาล ก็น่าจะอ่านเล่มนี้ได้เพลินๆ แต่อย่าคาดหวังว่านางเอกจะลงไปบู๊มากขนาด Katniss หรือ Tris นะ เพราะจะผิดหวังได้ 

คือ เรื่องในเล่มนี้ มองอีกมุม นางเอกก็เหมือนเด็กใจแตกเหมือนกันนะ คือโอเค พวกเราโตมาในสังคมที่ความรักเป็นเรื่องที่ดี เป็นเรื่องสวยงามไง พอเราอ่านหนังสือเล่มนี้ มีสังคมที่มองว่าความรักเป็นโรคแบบนี้ มันเลยทำให้เรารู้สึกว่า เฮ้ย ได้ไงอ่ะ สังคมแบบนี้ อยู่ไม่ได้หรอกนะ ฯลฯ แล้วก็เชียร์นางเอกไง แบบ เย้ เธอได้รู้จักความรัก แต่มองในมุมใหม่ ถ้าเราเป็นคนสังคมนั้นอ่ะ คือความรักมันก็อาจจะเป็น disease จริงๆก็ได้นะ ขนาดเราถูกปลูกฝังว่ารักดีอย่างนั้นอย่างนี้ เราควรมีความรักให้แก่กัน บลาๆ ทุกวันนี้เราก็ยังเห็นผลร้ายของความรักได้อยู่เลยอ่ะ คือ ถ้าเจอคนแบบนางเอก คิดหนีตามผู้ชายอ่ะ ทั้งๆที่อายุสิบหกสิบเจ็ด นี่คือเราก็มองว่าใจแตกป่ะ 5555 แต่ก็เข้าใจนะ มันไม่ใช่แค่หนีตามกันไปไง แต่มันคืออาการรับไม่ได้ เมื่อได้รู้ความจริงทั้งหมด มันเหมือนคนตาบอดมาแต่กำเนิดแล้วจู่ๆก็มองเห็นอ่ะ ถึงจะถูกทำให้ตาบอดอีกรอบ เราก็ยังไม่มีทางลืมสิ่งที่เราเห็นไปได้ง่ายๆ หรือเหมือนบางเรื่องที่เราไม่รู้ พอเราได้รู้แล้ว มันก็ไม่มีทางที่เราจะกลับไป "ไม่รู้" ได้อีกน่ะ 

ในหนังสือบอกอาการคนมีความรักได้อย่างเป็น fact มาก ถ้าเราอ่านเชิงวิทยาศาสตร์ ก็จะรู้สึกว่าเออว่ะ มันก็เหมือนโรคๆนึงได้จริงๆ 
คือ เราว่าสังคมยูโทเปียของนางเอกนี่ก็สร้างขึ้นมาด้วยเหตุผลนะ 
แต่เราเห็นต่างจากรัฐบาลตรงที่ว่ามันไม่ใช่รักอ่ะที่ทำให้เกิดความเจ็บปวด
"ความไม่รัก" ต่างหาก ที่ทำให้เราเป็นแบบนั้น

แต่รัฐบาลก็ทำแสบดีนะ เอา "ความเฉยๆ" ซึ่งเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับรักจริงๆมาเป็นหลักยึดในสังคมแทน
แบบ เออ ดี คิดได้ 
คนในสังคมเลยเมินเฉยกับทุกเรื่องในชีวิต 

และหลังจากที่เถียงกับตัวเองมานาน ก็ตัดสินใจสั่งหนังสือเล่มสองไปแล้ว
ไว้ว่างๆอ่านจบจะมาคุยให้ฟังใหม่ ว่าความคิดที่มีต่อเรื่องทั้งหมดเราเปลี่ยนไปบ้างไหม ;)

     

Updated life and plans for Spain!

Heyyy!
It has been such a long time! I was so busy last month with exams and reading :( But guess what? I'm going to Spain this Saturday! OMG, can't believe how fast the time flies. Anyway, I'm writing today to kinda share what I plan to do in Spain coz I have so many plans and I need to write them down.
Here they are...

-Writing
Yeah, seriously. I'm going to write. Not a diary like I used to write when I was in the States. But writing a book. A real traveling book. Hopefully, my dream of making a book would come true. If I can't do that, I'll publish my stories online later. But, firstly... let me just try.

-Making video
It'd be nice to do a vlog! I've been thinking about it for so long. It might be in Thai, English, Spanish ... I still have no idea but I just can't wait to do it!

-Writing online diary
I'm not quite sure about this. I wanna write a diary telling other people what I'm up to while I'm in Spain. But I'm not sure if it will be too much, since I wanna write a book. I might do a photo-story-telling. I have planned to make a special album on Facebook and tell my story in Spain through some photos that I take by myself. Sound great, huh? I think this might be a lot better than a diary.

That's all. It doesn't seem to be complicated or anything like that but each plan requires a lot of effort. I'm surely going to do my best. And hopefully, I will be able to share something through this blog as well :)

See you soon <3
xoxoxo
aom

Wish List for the Month of Love

Hey guys! I'm back. Yeah, finally. I was super busy last month because of my exams. And I'm so happy that I got through it already! No more exam until the end of MARCH!! Yeah. At least I can enjoy the sweetest month of all. February!!

So, let's celebrate the month of love with my new wish list. Here it is;


The Hunger Games
I've heard so many people talking about this book and it's going to be in the theater in this upcoming March so I'm really excited to get this book. The story-line is pretty cool and interesting. I think it's quite similar to the Japanese movie I've watched before called Battle Royal. And I've heard that this story idea comes from the story of Theseus, when he was sent to the Labyrinth and met with Minotaur. THESEUS! I'm kinda obsessed with Greek mythology and yeah, though the whole story does not based on Theseus's myth, I still want to give this book a try. I might go get it next week and hopefully I can finish it before March :)  



Make Up Remover and Nail Polish Remover
I don't own any nail polish remover, yeah, seriously. So I'm planning to get one and also some good drugstore make up remover. I use Shu Uemura Cleansing Oil to take off my make up but I just feel like I need a proper make up remover not just a cleansing oil. I guess, I have to go to Boots or Watsons soon.

Pink Lipstick
I never own any pink lipstick, so Valentine might be a really good excuse to get one (or maybe two) :D Here're what I like ...
-MAC Flamingo from Iris Apfel Collection: light milky bright coral

-MAC Saint Germain: Clean pastel pink

Another two that I'm interested in...
-Revlon Lip Butter: Macaroon
-Revlon Lip Butter: Sweet Tart

Perfumes
There're two perfume that I've been wanting to try for so long!
-Avril Lavigne Forbidden Rose



-Versace Bright Crystal

Well, that pretty much is for Feb's wishlist. Hopefully I can get one of these soon.
See ya next time, my blog.
xoxoxo

Nail of the Day: OPI Glitzerland

Yesterday was father's day and also the birthday of our beloved king! I didn't have a chance to meet my daddy coz he was too tired to go out :(
My mom, my aunt and I decided to go get some Japanese food and do a shopping. To celebrate the King's birthday, I decided to wear OPI Glitzerland on my nails. The color itself is so gorgeous and this color is the first OPI color that I own. This gold color is not too shimmery, it's super easy to apply and perfect for both day and night time.

Also, it's perfect for winter holiday because it gives you a festive look. It reminds me of a small golden ball on a Christmas Tree. So if you're looking for a gorgeous gold color for the holiday, check out this color!

Review: Clinique Anti-Blemish Solutions Set!

Hello everyone! I'm here with another review of my skincare products. It's the Clinique Anti-Blemish Solutions Set which I bought several months ago and they're almost gone by now. This set has trees products for people with acne-prone skin:
-Cleansing Foam
-Clarifying Lotion
-Clearing Moisturizer

Let's see my review on each product!

Cleansing Foam

I hate its chemical smell. It reminds me of hospital or pharmacy. But what I like about this product is that it comes with the pump so it's easy to use. I always use 2 pumps since my face is quite small. The foam is smooth and gentle. It dries out my acne a bit after rinsing it off and softens my skin a bit as well. However, I don't think I will re-purchase this product because it doesn't work amazingly for my skin. After using it for awhile, I think it isn't worth the money and I'm sure some drugstore products with lower prices might work better than this.




Clarifying Lotion

Using this product is like pouring alcohol all over your face. I know alcohol helps killing some bacteria but I personally think that this product is way too strong. If you have sensitive skin, I'm sure your skin might get irritated easily just like mine. Before using it, you have to shake it a bit so the powder and the liquid are combined. The powder will help controlling the oil on your face. I feel like it works OK. (but just OK, not great)




Clearing Moisturizer

Its smell is much better than the other two in my opinion. This product helps hydrating and soothing the skin after using the Clarifying lotion. Sine the lotion is quite strong, your skin might be dry or get irritated. This moisturizer will help adding some water to your skin. For me, I don't feel like it helps with acne or anything like that. Yes, it does add the water to my skin but I don't feel like it helps reduce the redness or any visible acne that I have at all. I may try something different next time because I just don't think this one is effective.


Overall, this set didn't work for me. My skin did break out a lot in the past few months and I feel like some products are way too strong for people with sensitive skin. I can't remember how much it was but it wasn't too expensive. It might cost around 2,500 Bath for the whole set. At first I'd love to try the travel-size set but it was sold out so I ended up buying full-size products instead.

The girl at Clinique said that my skin would break out for around two months after using these products. But in fact, my skin has been breaking out for more than 4 months now. I know I have to be patient for acne treatment. The acne sticks with me for more than five years, why on earth would it be disappeared within several months? I know but I still think that this set is not the right one. I will be trying Neutrogena next time but I will not buy the whole set. For my next skincare routine, I might mix it up with different products from different lines or brands. 

Hope to see you all in my next post and thanks for reading!

xoxoxo

aom 

PS. If you're wondering, I have combination skin which tends to be oily in some areas and sensitive sometimes.